Lieve Corona

Deze brief is niet gericht aan Corona, het stadje van rapunzel. Je bent talrijk, dat wel. De brief is gericht naar de corona van covid-19, je bent echt ziek. Neen, je maakt ons ziek. 

Daardoor mag niemand je echt, 
het is ook de reden dat iedereen tegen je vecht.
Je dringt je in onze longen
en de strijd is begonnen.
Je bent een ziekte dat niet alleen ons stressniveau snel doet stijgen maar ook
onze lichaamstemperatuur.
Niemand weet iets over je duur.
Je verpest onze longcellen waardoor we moeten hoesten.
Niet dat jou dat boeit want daardoor kan jij het aantal besmette mensen flink
boosten.

Je veroorzaakt een oorlog in ieder besmet individu,
het wordt menens vanaf nu.
Je maakt ons immuunsysteem iets wijs
en daardoor betalen wij de prijs.
Ons immuunsysteem vernietigt ons longweefsel dat gezond is.
Je bent iemand die oorlog zaait,
vind je dat niet vreselijk mis.
De ergere gevallen schaadt je voor de rest van hun leven.
Wij, planeet aarde, zullen je daardoor nooit vergeven.

Je vernielt individuen en neemt sommige hun dierbaren af.
Jij bent enorm fout en toch krijgen de mensen straf.
Daarom gaan de mensen de oorlog met je aan.
We gaan je van de baan vegen
zonder zelf nog op de baan te gaan.
We strijden door vooral thuis te blijven
en niet in ons gezicht te wrijven.
We behouden een afstand van een meter
want dat is voor de mensheid al een stukje beter.

Je hebt ons fysiek uit elkaar gedreven
maar we hebben ons mentaal nog nooit zo dicht bij elkaar begeven.
We helpen elkaar waar het kan,
zolang jij je verspreidt van man tot man.
Hoe je het ook draait of keert,
we hebben ons in ieder geval verweert.

Eigenlijk ben je een aandachtzoeker
en een ongewenste bezoeker.
Niemand zal je ooit missen,
daar moet je je niet in gaan vergissen.
Corona, heb je je doel nu nog niet bereikt.
Je hebt de macht waar je ook kijkt.
Je legt volledige landen bijna stil,
je krijgt alle aandacht zoals je wil.
Je bent het onderwerp van het jaar,
je zet ons allen in quarantaine... vandaar.
Ben je de aandacht nog niet een beetje zat,
je loert namelijk altijd om de hoek als iemand je bijna voor één seconde
vergat.

Het enige waar we je misschien ooit dankbaar voor zullen zijn is dat je de
scholen hebt gesloten.
Daardoor moeten wij echt niet meer uit onze koten.
We doen nu aan school in onze pyjama
of hoe we eigenlijk willen
tot de scholen terug beginnen.

Want je tijd van macht zal tot zijn einde komen.
Dan zal de mensheid eindelijk bekomen
en kan de mensheid de handen weer letterlijk in elkaar slaan.
We zullen dankbaar zijn voor de zorgsector
voor hun bestaan en dat zij ook bleven gaan.
Dit is de impact die je zowat hebt op de wereld,
je hebt je “eer” alvast verzegeld.
Nu mag je stilletjes aan weer verdwijnen.
Je kan stoppen met mensen doen wegkwijnen.

Ik hoop niet teveel aandacht meer aan jou te moeten besteden.
Ik ga weer verder met doen zoals ik deed want ik heb je al mooi
vermeden.

Jelinka (16) – OverKop Tienen